عصر دیروز همراه یه جماعت خبرنگار و عکاس رفته بودم برای بازدید و مراسم افتتاح برج میلاد، تماشای شهر از اون ارتفاع و غروب قشنگ خورشید اونقدر جذاب و پرهیجان بود که بشه از کنار بعضی از بی نظمی ها گذشت.
از اول مراسم اونقدر به دوستان خبرنگار حسودی ام شد که کلی به خاطر رها کردن کار خبر خودم رو سرزنش کردم اما خب انگار قرار نبود خاطره ی قشنگ تماشای شهر برام تلخ بشه چون تا آخر مراسم اونقدر بچه های خبرنگار اذیت شدند که متقاعد شدم همین شغل فعلیم شغل خوبیه. به هر حال مراسم افتتاحیه هم با هر کم و کاستی که داشت برگزارشد، البته فکر میکنم وقتی پای ساخت چهارمین برج بلند دنیا اونم بوسیله جوونهایی که میانگین سنیشون ۳۱ سال بوده وسط میاد، میشه از اختلافات سیاسی و جناح بازیا گذشت و حداقل در رسانه ی ملی بهش بعد ملی داد، آخه مایه تاسفه که کلی خبرنگار و تصویربردار خارجی برای پوشش خبری مراسم اومده بودند ولی تلویزیون خودمون فقط به پخش چند دقیقه مراسم از شبکه تهران و شبکه خبر بسنده کرد، حضور بعضی از چهره ها از گرایشای سیاسی مختلف توی مراسم دیشب خیلی جالب بود، و یه نکته ی خیلی جالب دیگه اینکه، توی بولتنی که در اختیار حضار قرار گرفت، عکس شهردارهای قبلی تهران از کرباسچی تا قالیباف به همراه درصد پیشرفت فیزیکی برج و مدت زمان تصدی مسئولیتشون چاپ شده بود، و همه ی سخنرانها هم از همه ی مسئولینی که تو این مدت برای ساخت برج تلاش کرده بودند تقدیر کردند، کاری که رئیس جمهور عدالت ورز و عدالت گستر و محبوب، در جشن هسته ای ازش دریغ کرد و حاصل سالها تلاش دولت رفسنجانی و خاتمی رو به اسم دولت خودش تموم کرد. میگن تنها چیزی که غبار فراموشی نمی گیره تاریخه !!!!!

 اینم روایت های متفاوت رجا و ایسکا نیوز از مراسم افتتاحیه:
حاشیه های افتتاح یک برج
وقتی حاشیه های یک افتتاح جالب می شود